Hanna Verboom: 'We hoeven het niet alleen te dragen.'

Missie Mentaal bezocht de première van de Cintree-documentaire SAMEN. We spraken Hanna Verboom, founder van Cinetree, actrice en filmmaker,  over haar kijk op mentale gezondheid, de raakvlakken tussen het thema van de Week van de Mentale Gezondheid en deze persoonlijke film en over 'van alleen naar samen'.  

Met Missie Mentaal waren we bij de première van 'SAMEN'. Het vervolg op 'Uit de schaduw  en 'Samen uit de schaduw'. Hoe kijk je terug op die mooie middag en die bomvolle zaal?

'Dat was echt een heel bijzonder moment. Wat me raakte, was niet alleen dat zoveel mensen naar onze documentaire kwamen kijken, maar vooral de openheid en herkenning die ontstond in de zaal. Je voelt dan: we verlangen allemaal naar verbinding en naar plekken waar we ons deel van voelen en waar we eerlijk mogen zijn over hoe het écht met ons gaat.

Veel mensen werken in de zorg, of juist in het sociale domein of als beleidsmaker. Wat er maandag gebeurde voelde ook een beetje als het begin van een beweging. We willen dat dit anders wordt, we geloven er in en nu gaan we het samen voor elkaar krijgen. Dit is precies waar we met Cinetree foundations ons hard voor maken. Met impact films iets moois in beweging brengen.

Daarnaast voelde die première voor mij persoonlijk ook als een bevestiging van waarom we deze trilogie zijn begonnen. Eerst was er mijn persoonlijke verhaal in Uit de schaduw, daarna het gezamenlijke onderzoek in Samen uit de schaduw, en nu gaat SAMEN nog meer over de vraag: hoe zorgen we dat deze samenleving dat 'Samen' weer centraal zet?'

'SAMEN 'is net als haar voorlopers een persoonlijke film. Hoe zie jij de ontwikkeling van de films in relatie tot jouw eigen mentale gezondheid?

'De ontwikkeling van de films loopt eigenlijk parallel aan mijn eigen ontwikkeling. Het is een doorlopend onderzoek, die ook nog niet klaar is vermoed ik :) In het begin ging het heel erg over uit de schaduw stappen en woorden geven aan mijn eigen ervaringen met psychische variatie. Dat was ontzettend spannend, maar ook bevrijdend en helend.

Gaandeweg ben ik steeds meer gaan zien dat mentale gezondheid niet alleen iets individueels is. Natuurlijk spelen persoonlijke factoren mee, maar het gaat óók over hoe wij samenleven. Over prestatiedruk, eenzaamheid, het ontbreken van gemeenschap.

SAMEN voelt daarom als een logische volgende stap. Minder de vraag: ‘Wat is er mis met iemand?’ en meer: ‘ Wat missen we als samenleving? Wat hebben we als mensen van elkaar nodig? En welke rol kan ik daar in spelen? ’ De hoopvolle inzichten in Samen hebben mijn blik op mentale gezondheid enorm veranderd.'

Op 5 juni vertonen en bespreken we 'SAMEN'  op het Mentaal Filmfestival tijdens de Week van de Mentale Gezondheid. Het thema van die week is #overbruggen. Het overbruggen van hoofd en hart, de zorg met andere domeinen en van ik-jij-wij. SAMEN is hierbij een perfecte match, vinden wij. Hoe zie jij dat?

'Ja, dat vind ik eigenlijk heel mooi aansluiten. Voor mij gaat SAMEN precies daarover: overbruggen. We leven in een tijd waarin veel mensen zich afgesneden voelen; van zichzelf, van elkaar, van de natuur, van hun omgeving. Terwijl juist verbinding zo essentieel is voor ons welzijn.

Wat ik hoop met de film, is dat mensen niet alleen geraakt worden in hun hoofd, maar ook in hun hart. Dat ze voelen: we hoeven dit niet alleen te dragen.

En ik denk ook dat mentale gezondheid nooit alleen een onderwerp van de GGZ kan zijn. Het raakt onderwijs, werk, wonen, cultuur, buurten, vriendschappen...eigenlijk alles. Daarom geloof ik zo in initiatieven waar verschillende werelden samenkomen. Daar ontstaat vaak iets nieuws en hoopvols.'

Op 6 juni, in de Week van de Mentale Gezondheid, organiseren jullie festival TOGETHER. Hoe past dat samenzijn bij het thema overbruggen?

'TOGETHER festival is eigenlijk een plek waar we proberen die bruggen letterlijk voelbaar te maken. Niet alleen praten óver verbinding, maar het ook ervaren. Samen naar artiesten als Fresku, Pjotr en Isabella Usher luisteren die ook open zijn over hun reis, onze verhalen delen, workshops volgen, elkaar ontmoeten zonder masker — dat doet iets met mensen.'

Ik denk dat veel mentale klachten ook te maken hebben met het gevoel dat je er alleen voor staat. Dus als we plekken kunnen creëren waar mensen zich welkom, gezien en verbonden voelen, dan bouwen we aan mentale gezondheid op een heel menselijke manier.

Voor mij is dat waar ‘overbruggen’ over gaat: van individu naar gemeenschap. Van schaamte naar herkenning. Van alleen naar samen.'