Opbrengsten en terugkijken: Webinar Overbruggen mentale genderkloof

Tijdens het live webinar op 1 juni 2026, georganiseerd in de Week van de Mentale Gezondheid, stond één vraag centraal: hoe kan het dat mentale en fysieke klachten van vrouwen nog steeds zo vaak worden gemist, verkeerd geïnterpreteerd of pas laat serieus genomen? Het gesprek, geleid door Tatjana Almuli, bracht een pijnlijk duidelijke realiteit naar voren: dit zijn geen individuele incidenten, maar structurele problemen die diep in onze systemen verankerd zitten.

Kijk het webinar hier terug

De kern van de kloof

De panelleden — Aida Bilajbegovic,  Mette Visser, Ikram Choho en Nicole van Kesteren  — schetsten een breed en confronterend beeld van de verschillende kloven die vrouwen raken.

• Kenniskloof Mette benadrukte dat de vrouw geen mysterie is, maar een lichaam met een eigen biologie. Toch is veel kennis in zorg en wetenschap nog steeds gebaseerd op het mannenlichaam. Ze liet zien hoe klachten zoals burn-out blijken soms eigenlijk perimenopauze of PMDD blijken te zijn, en deze kennis is nog nauwelijks ingebed in opleidingen voor psychologen. Aida voegde hieraan toe dat ook de cijfers bij jonge meisjes al laten zien dat het niet goed gaat en dat dit later nauwelijks verbetert.
• Daarnaast vertelde Nicole dat de Systeemdruk hoog is voor vrouwen. Vrouwen hebben meer draaglast door zorg voor naasten, hormonale schommelingen, minder autonomie en financiële onzekerheid. Dit is een systemisch probleem, terwijl interventies zich vaak richten op de individuele vrouw. Daarom benadrukte Nicole het belang van de omgeving van een vrouw: wie staan er naast je? Waar kun je terecht? Een sterk vangnet en een betrokken omgeving maken het verschil in het overbruggen van die kloof.
• Gendernormen doorbreken. Aida vertelde hierover dat het nodig is om gendertransformatief te werken, dit betekent maatschappelijke verwachtingen bevragen en ruimte creëren binnen de voorgeschreven sociale ‘ hokjes’. Een vrouw hoeft niet automatisch als enige aangesproken te worden rondom de mantelzorg of zorg voor het gezin. Zodra we flexibeler kunnen zijn om te bewegen tussen die hokjes verlichten we ook de draaglast bij vrouwen.
• Werkgeversverantwoordelijkheid Daarnaast benoemde Aida dat werkgevers ook een verantwoordelijkheid hebben hierin. Vrouwen die werken in sectoren als zorg en onderwijs hebben nog steeds te maken met lagere beloning, minder promotiekansen en meer seksuele intimidatie. “Het is een wonder dat vrouwen in sommige sectoren nog werken met zoveel tegenwerking.”

De impact op vrouwen

De persoonlijke en maatschappelijke gevolgen van deze kloof zijn groot.

• Veel vrouwen zoeken de oorzaak bij zichzelf: “Ik zal het wel niet kunnen.” Ikram vertelde hoe bevrijdend het is als je klachten eindelijk serieus worden genomen en je ruimte krijgt om je werk anders in te richten. Schaamte en angst spelen een grote rol: vrouwen zijn bang als “zeur” of “aansteller” gezien te worden. Wanneer vrouwen begrijpen wat er werkelijk met hen gebeurt, gaat het vaak al beter: kennis geeft grip. Het vraagt kwetsbaarheid om toe te geven dat je het eerder niet goed hebt gedaan, zowel individueel als in organisaties.
• De impact op de maatschappij is ook hoog, Nicole benoemt hoeveel ons dit economisch kost wanneer we dat uitrekenen: “dat loopt op tot in de miljarden”.

Handelingsperspectief: hoe dan wel?

Het panel was eensgezind: bewustwording is niet genoeg, er moet actie komen.

• Samenhang creëren Nicole pleitte voor het verbinden van versnipperde initiatieven en het experimenteren met werkgevers en leernetwerken.
• Andere bril opzetten Kijk naar vrouwen met een gender sensitieve lens en neem diversiteit mee aan de voorkant van beleid en zorg.
• Het goede gesprek voeren Een klein gebaar met grote impact: vragen hoe het écht gaat. Klachten verdwijnen niet meteen, maar vrouwen hoeven er niet alleen mee te lopen. Een werkgever of hr-professional kan hier een belangrijke rol in spelen, zonder zich als therapeut op te stellen: interesse in de werknemer als persoon is genoeg. Praat met elkaar van mens tot mens.
• Kennis implementeren Mette riep zorgprofessionals op om “de boeken in te gaan” en deze kennis in opleidingen te verankeren.
• Netwerken en steunstructuren Medewerkersnetwerken en patiëntenorganisaties kunnen vrouwen laten ervaren dat ze niet de enige zijn.
• Fix the system, not the women De kernboodschap: richt je op systemen, niet op individuele vrouwen.

Het panel schetste een toekomst waarin werk en mentale gezondheid hand in hand gaan, met meer aandacht voor zelfzorg, flexibiliteit en inclusiviteit. Jongere generaties laten al zien dat het anders kan en daar kunnen we van leren.

Meer weten over of samenwerken op dit thema?
Neem contact met ons op.